دومى ثيانوس خيلى مايل بود ، كه خواهش بلاش را پذيرفته به او قشونى بدهند ، تا بكمك پادشاه اشكانى برود ، ولى وسپاسيان بالاخره فرستادن اين قوّه را صلاح ندانست ، زيرا نه لزوم آن را تصويب ميكرد و نه ميخواست خود را در اين اقدام پرمخاطره داخل كند و ، چون در موقعى كه بلاش تكليف ميكرد ، به او كمك كند ، اين مساعدت را نپذيرفته بود ، اكنون ميتوانست ، خواهش بلاش را ردّ كند ، بىاينكه حق‌ناشناس قلم برود . پس از آن پارتيها چه كردند ، معلوم نيست ، ولى يوسف فلاويوس گويد ( همانجا ) ، كه آلانها پس از چاپيدن آذربايجان ( 145 ) - مجسّمه تيتوس ( از كتاب اسكارگير ، تاريخ عمومى ) و ارمنستان اسراى زياد و غنائم فراوانى برگرفته از ايران خارج شدند . پس از آن طولى نكشيد ، كه بلاش درگذشت ( تقريبا 78 م . ) بنابراين تاخت و تاز آلانها در ايران و ارمنستان تقريبا سه سال دوام داشته در تاريخ پارت اين اوّل دفعه‌ايست ، كه ميبينيم پارتيها از عهده يك مردم شمالى ، كه بايران حمله ميكنند ، برنميآيند . جهت اين است ، كه دولت پارت از حدود اين زمان داخل مرحلهء سوّم تاريخ خود ميگردد ، يعنى روبانحطاط ميرود . چون پائين‌تر از اين مبحث صحبت خواهد بود ، عجالة ميگذريم .